लॅपटॉप, पोल्ट्री, घरघंटीच्या आमिषातून फसवणुकीचे आरोप योगेश भांगरेविरोधात राजूर पोलिसांकडे सहा-सात तक्रारी; सुमारे २५ लाखांच्या फसवणुकीचा आरोप

 लॅपटॉप, पोल्ट्री, घरघंटीच्या आमिषातून फसवणुकीचे आरोप

योगेश भांगरेविरोधात राजूर पोलिसांकडे सहा-सात तक्रारी; सुमारे २५ लाखांच्या फसवणुकीचा आरोप

लॅपटॉप, पोल्ट्री, घरघंटीच्या आमिषातून फसवणुकीचे आरोप योगेश भांगरेविरोधात राजूर पोलिसांकडे सहा-सात तक्रारी; सुमारे २५ लाखांच्या फसवणुकीचा आरोप

 लॅपटॉप, पोल्ट्री, घरघंटीच्या आमिषातून फसवणुकीचे आरोप

योगेश भांगरेविरोधात राजूर पोलिसांकडे सहा-सात तक्रारी; सुमारे २५ लाखांच्या फसवणुकीचा आरोप

अकोले, ता. २९ : लॅपटॉप, पोल्ट्री व्यवसाय, घरघंटी, झेरॉक्स मशीन तसेच विविध शासकीय योजनांचा लाभ मिळवून देण्याचे आमिष दाखवून नागरिकांकडून ऑनलाइन पैसे घेतल्याच्या आरोपावरून एकदरा येथील लोकनियुक्त सरपंच योगेश उर्फ रामा भिवा भांगरे याच्याविरुद्ध राजूर पोलिस ठाण्यात यापूर्वी सहा-सात तक्रारी दाखल झाल्याची माहिती समोर आली आहे. या तक्रारींमध्ये विविध व्यक्तींकडून मिळून सुमारे २५ लाख रुपयांची आर्थिक फसवणूक झाल्याचा आरोप करण्यात आला आहे.

अकोले तालुक्यातील आदिवासीबहुल एकदरा गावातील योगेश भांगरे याच्याकडून अंगणवाडी सेविका, प्राथमिक शिक्षक, आरोग्य कर्मचारी, पोस्टमन, किराणा दुकानदार, शेतकरी, महिला, डॉक्टर, पोलिस कर्मचारी, सरपंच-सदस्य, राजकीय नेते, सामाजिक कार्यकर्ते आणि प्राचार्यांसह अकोले, इगतपुरी, सिन्नर, ठाणे परिसरातील व्यक्तींना विविध आमिषे दाखवून ऑनलाइन पैसे पाठविण्यास सांगितल्याच्या तक्रारी आहेत.

तक्रारीनुसार, लॅपटॉप, झेरॉक्स मशीन, घरघंटी, पोल्ट्री फार्म आदी वस्तू कमी किमतीत मिळवून देण्याचे तसेच शासकीय योजनांचा लाभ मिळवून देण्याचे सांगितले जात होते. पैसे पाठविण्यासाठी डोंबिवली येथील नेहा गुप्ता व प्रमोद गरुड यांच्या नावाच्या क्यूआर कोडचा वापर केल्याचे तक्रारीत नमूद करण्यात आले आहे. संबंधित व्यक्तीशी नातेवाईक, सरपंच किंवा परिचित असल्याने नागरिकांनी विश्वास ठेवून पैसे पाठविल्याचा दावा करण्यात आला आहे. मात्र, पैसे मिळाल्यानंतर संपर्क होत नसल्याचे तक्रारदारांचे म्हणणे आहे.

मुख्याध्यापकाची ३० हजारांची तक्रार

दरम्यान, अकोले,राजूर येथील २ मुख्याध्यापकांनी नुकतीच पोलिसांकडे तक्रार दिल्याचे समोर आले आहे. योगेश भांगरे याने आपण माजी सरपंच तसेच संबंधित शाळेचा माजी विद्यार्थी असल्याचे सांगितले. सरपंच परिषदेच्या माध्यमातून लॅपटॉप घेण्यात येत असून, एका सरपंचाने लॅपटॉप न घेतल्याने तो लॅपटॉप शाळेला देण्याचे आश्वासन दिल्याचे तक्रारीत नमूद आहे.

यासाठी १५ हजार रुपये ऑनलाइन पाठविण्यास सांगण्यात आले. भांगरे याच्या सांगण्यावरून संबंधित क्यूआर कोडवर १५ हजार रुपये पाठविण्यात आले. मात्र, पैसे भरल्यानंतर आश्वासन दिल्याप्रमाणे लॅपटॉप मिळाला नसल्याचा आरोप मुख्याध्यापकांनी केला आहे.

दोन वर्षांपासून गावाबाहेर असल्याची माहिती

योगेश भांगरे हा एकदरा येथील रहिवासी असून, मागील सुमारे दोन वर्षांपासून तो गावात वास्तव्यास नसल्याची माहिती ग्रामस्थांनी दिली. त्याचे आई-वडील व अपंग भाऊ गावात राहत असल्याचे सांगण्यात येते. त्यामुळे पोलिसांनी विविध तक्रारींच्या पार्श्वभूमीवर त्याचा सध्याचा ठावठिकाणा शोधून काढावा, अशी मागणी होत आहे.

या प्रकरणातील व्यवहार ऑनलाइन असल्याने संबंधित बँक खाती, यूपीआय व्यवहार, क्यूआर कोड, मोबाइल क्रमांक तसेच पैशांच्या व्यवहाराची पुढील साखळी तपासणे महत्त्वाचे ठरणार आहे. ज्या खात्यावर रक्कम जमा झाली, त्या खात्यातून पुढे ती कोणत्या खात्यावर किंवा व्यक्तीकडे वळविण्यात आली, याचा तपास केल्यास प्रकरणाचा अधिक उलगडा होण्याची शक्यता आहे.

ग्रामपंचायतीच्या कामांवरही परिणाम

दरम्यान, योगेश भांगरे गेल्या सुमारे दोन वर्षांपासून गावाबाहेर असल्याने एकदरा ग्रामपंचायतीच्या कामकाजावरही परिणाम होत असल्याची ग्रामस्थांची तक्रार आहे. ग्रामपंचायतीचा निधी वेळेत खर्च न झाल्यास विकासकामे रखडण्याबरोबरच निधी शासनाच्या तिजोरीत परत जाण्याची शक्यता असल्याने ग्रामस्थांमध्ये नाराजी आहे. याबाबत जिल्हा परिषदेचे मुख्य कार्यकारी अधिकारी आणि गटविकास अधिकाऱ्यांनी लक्ष घालावे, अशी मागणी ग्रामस्थांनी केली आहे. मागणीकडे दुर्लक्ष झाल्यास पंचायत समितीसमोर धरणे आंदोलन करण्याची तयारी ग्रामस्थांनी सुरू केली आहे.

पोलिसांचा तपास सुरू

योगेश भांगरे याच्याविरुद्ध यापूर्वी दाखल झालेल्या तक्रारी आणि सध्याची तक्रार यांचा परस्पर संबंध आहे का, प्रत्यक्षात किती रकमेचे व्यवहार झाले, या व्यवहारांमध्ये अन्य व्यक्तींचा सहभाग आहे का, तसेच संबंधित क्यूआर कोड व बँक खात्यांचा वापर नेमका कोणाकडून करण्यात आला, याचा तपास होणे अपेक्षित आहे.

राजूर पोलिस ठाण्याचे सहायक पोलिस निरीक्षक किशोर पवार यांच्या मार्गदर्शनाखाली या प्रकरणाचा तपास सुरू आहे. फसवणूक झालेल्या व्यक्तींनी पुढे येऊन पोलिसांशी संपर्क साधावा, असे आवाहन पोलिसांकडून करण्यात आले आहे.

दरम्यान, वरील सर्व आरोप तक्रारींवर आधारित असून त्यांची सत्यता पोलिस तपासानंतरच स्पष्ट होणार आहे. योगेश भांगरे याच्याविरुद्ध दोष सिद्ध झालेला नाही.सहायक पोलिस निरीक्षक किशोर पवार यांनी तक्रार दाखल करून कसून चौकशी सुरू केली असून फसवणूक झालेल्या व्यक्तींनी संपर्क साधण्याचा आव्हान केले आहे

हरित साधक शोभाताईनी पतीच्या निधनानंतर जिद्दीने फुलवली ‘निसर्ग’ची हिरवी दुनिया!

 हरित साधक शोभाताईनी पतीच्या निधना

नंतर जिद्दीने फुलवली ‘निसर्ग’ची हिरवी दुनिया! 

पतीच्या निधनानंतरही शोभाताई डगमगल्या नाहीत. कष्ट, आत्मविश्वास आणि चिकाटीच्या जोरावर रोप वाटिकेचा व्यवसाय उभारला, त्याचा विस्तार केला. हरित साधक बनून कुटुंबाला आर्थिक आधार देत दहा जणांना दिला रोजगार. एका महिलेच्या कार्य कर्तृत्वाची साक्ष देणारी जिद्दीची ही कहाणी विलक्षण प्रेरणादायी आहे...

अकोले, ता. १७ : शांताराम काळे

पतीची साथ हरपल्यानंतर अनेक स्त्रियांच्या आयुष्यात मोठे संकट उभे राहते. संसाराचा आधार, मुलांची जबाबदारी आणि आर्थिक गणित अचानक बदलते. मात्र, या संकटाने खचून न जाता त्यातून मार्ग काढत स्वतःच्या कष्टाने उभे राहण्याची जिद्द दाखविणाऱ्या हरित साधक असलेल्या शोभाताई मंडलिक यांची कहाणी ग्रामीण भागातील महिलांसाठी प्रेरणादायी अशीच आहे. अकोलेजवळील माळीझाप येथील शोभाताईंनी पतीच्या साथीने सुरू केलेली ‘निसर्ग रोपवाटिका’ त्यांच्या निधनानंतरही नेटाने आणि निष्ठेने पुढे चालवली. उलट, संकटाच्या काळातच या व्यवसायाला नवी दिशा देत रोपवाटिकेचा विस्तार केला. आजमितीस दीड ते दोन लाख रोपांची निर्मिती करण्याची क्षमता त्यांनी निर्माण केली आहे. स्वतःच्या कुटुंबाला आर्थिक आधार देतानाच पाच महिला आणि पाच पुरुषांना रोजगार उपलब्ध करून देणारी शोभाताईंची ही गोष्ट विलक्षण वेचक आणि वेधक आहे.

शोभाताईंचे लग्न १९९३मध्ये झाले, त्यांचे पती मच्छिन्द्र सखाराम मंडलिक वन विभागात वनरक्षक म्हणून कार्यरत होते. वन विभागातील रोपवाटिकेचा अनुभव त्यांच्या पाठीशी होता. याच अनुभवातून त्यांनी शोभाताईंना रोपवाटिका सुरू करण्यासाठी प्रोत्साहन दिले. त्यांच्या मार्गदर्शनातून २००५ मध्ये केवळ २५ हजार रोपांच्या निर्मितीपासून ‘निसर्ग रोपवाटिके’चा प्रवास सुरू झाला. शोभाताईंना सुरुवातीला रोपांची निर्मिती करण्याचे फारसे ज्ञान नव्हते. दर्जेदार बियाणे कुठून आणायचे, पोयटा मातीची व्यवस्था कशी करायची, प्लास्टिक पिशव्या, पाणी व्यवस्थापन, किडींचा प्रादुर्भाव अशा अनेक अडचणी होत्या. स्वतःच्या ३२ गुंठे क्षेत्रात वाफे तयार करून ठिबक सिंचन आणि शॉवरद्वारे पाण्याची व्यवस्था केली. पती मच्छिंद्र त्यांना या कामात जशी सवड मिळेल तशी मदत करत होते. प्रचंड मेहनतीने काम सुरू केले मात्र पहिल्याच वर्षी किडींच्या प्रादुर्भावामुळे आणि अन्य कारणांमुळे नुकसान झाले. अपेक्षित उत्पन्न मिळाले नाही. या अपयशी अनुभवामुळे जिद्दी स्वभावाच्या शोभाताईंच्या प्रयत्नांना खीळ बसली नाही.

पहिल्या वर्षातील चुका समजून घेत त्यांनी जाणकारांकडून मार्गदर्शन घेतले. रोपनिर्मितीतील बारकावे समजून घेऊन काम केले. आता रोपे जोमदार वाढली होती मग पुढील वर्षापासून रोपवाटिकेचा विस्तार सुरू केला. हळूहळू शेतकऱ्यांचा आणि वृक्षप्रेमींचा विश्वास मिळत गेला आणि रोपांची मागणी वाढत गेली. गेल्या दोन दशकांहून अधिक काळात ‘निसर्ग रोपवाटिका’ने मोठा पल्ला गाठला. निसर्ग नर्सरीचा नावलौकिक वाढला. रोपांना मागणी वाढू लागली. सगळे काही ठीकठाक सुरू असताना अत्यंत अनपेक्षितपणे या प्रवासाला ३० डिसेंबर २०२१ रोजी मोठा धक्का बसला. हृदयविकाराच्या झटक्याने पती मच्छिन्द्र मंडलिक यांचे निधन झाले. शोभाताईंसाठी हा आयुष्यातील अत्यंत कठीण प्रसंग होता. पतीची साथ गेली आणि त्याच वेळी एक मुलगा, दोन मुली, त्यांचे शिक्षण, घरची जबाबदारी आणि उभा केलेला व्यवसाय अशा अनेक जबाबदाऱ्या त्यांच्या खांद्यावर आल्या.

अशा वेळी व्यवसाय बंद करण्याचा किंवा त्यातून मागे हटण्याचा विचार त्यांनी केला नाही. पतीने दिलेले मार्गदर्शन आणि त्यांच्या मेहनतीतून उभा राहिलेला व्यवसाय पुढे नेण्याचा निर्धार त्यांनी केला. दुःखातून स्वतःला सावरत त्यांनी पुन्हा रोपवाटिकेची धुरा आपल्या हातात घेतली. राहुरी कृषी विद्यापीठ तसेच गुजरातमधून विविध जातींची रोपे आणून शेतकऱ्यांना उपलब्ध करून देण्यास सुरुवात केली. गुणवत्तापूर्ण रोपे माफक दरात उपलब्ध करून दिल्याने अकोले परिसरासह अहिल्यानगर, नाशिक आणि पुणे जिल्ह्यातही ‘निसर्ग रोपवाटिके’ची ओळख निर्माण झाली. एकाच वेळी पाच, दहा, पंधरा हजार केशर आंब्याच्या रोपांची मागणी करणारे शेतकरी जोडले गेले. रोपे शेतकऱ्यांच्या बांधावर पोहोचविण्यासाठी वाहनांची व्यवस्थाही करण्यात आली.

व्यवसाय वाढत असताना शोभाताईंनी उपलब्ध जागेचाही कल्पकतेने वापर केला. स्वतःच्या एक एकर जागेत आंबा, संत्री, सीताफळ, चिकू आदी फळपिकांची रोपे तयार केली जातात. कोल्हार-घोटी महामार्गालगत २५ गुंठे क्षेत्रात शेडनेट उभारून वांगी आणि विविध भाजीपाल्यांची रोपे तयार केली जात असून, भाडेतत्त्वावरील या जागेत हादग्याच्या फुलांची लागवडही केली आहे. औषधी वनस्पती, फळझाडे, फुलझाडे आणि शोभेच्या वनस्पतींची मोठी विविधता या रोपवाटिकेत पाहायला मिळते. ब्राह्मी, शतावरी, अक्कलकारा, अडुळसा, हादगा, शेवगा, कढीपत्ता, इन्सुलिन यांसारख्या औषधी वनस्पतींबरोबरच आंबा, पेरू, चिकू, सीताफळ, अंजीर, संत्री, मोसंबी, जांभूळ, स्टार फ्रूट, ॲव्होकॅडो, ब्लॅक पेरू, लीची, चिंच, आवळा, ॲपल बोर आदी फळझाडांची रोपे तयार केली जातात. मोरपंखी, पेट्रा, ब्रेसीना, पामच्या विविध जाती, गुलाब, मोगरा, जाई-जुई, मधुमालती, जास्वंद, चांदणी तसेच स्नेक प्लांट, कुबेर प्लांट, जेड प्लांट आणि लकी बांबू यांसारख्या शोभेच्या झाडांनाही चांगली मागणी  आहे. या मागणीत दिवसेंदिवस वाढ होत आहे.

शेतकऱ्यांचा विश्वास टिकविण्यासाठी रोपांचा दर्जा आणि आरोग्य याकडे शोभाताई विशेष लक्ष देतात. वनविभाग आणि कृषी विभागातील अधिकाऱ्यांकडून मिळणाऱ्या तांत्रिक मार्गदर्शनाचा उपयोग करून त्यांनी रोपनिर्मितीतील अनेक अडचणी दूर केल्या. रोपांची निगा, पाणी व्यवस्थापन, कीड नियंत्रण आणि दर्जा टिकविण्याचे काम त्या स्वतः लक्ष देऊन करतात. ‘रोपांचे आरोग्य चांगले तरच शेतकऱ्यांचा विश्वास टिकतो,’ ही त्यांची भूमिका आहे. त्यामुळेच रोपवाटिका वाढविण्याबरोबरच ग्राहकांशी असलेले नातेही त्यांनी जपले आहे. एखादे गिर्‍हाईक रोपे घेण्यासाठी निसर्ग नर्सरीत आले तर त्याच्याशी शोभाताईंचे वागणे बोलणे अत्यंत विनयशील प्रेमळ असते.

आज निसर्ग रोपवाटिकेत पाच महिला आणि पाच पुरुष काम करतात. पुरुषांना दररोज ५०० रुपये, तर महिलांना ३०० रुपये मजुरी दिली जाते. सर्व खर्च वजा जाता महिन्याला सुमारे ५० हजार रुपये नफा मिळतो. स्वतः आर्थिकदृष्ट्या सक्षम होताना इतर दहा कुटुंबांनाही रोजगाराचा आधार देणे ही त्यांच्या प्रवासातील अतिशय उल्लेखनीय आणि महत्त्वपूर्ण बाब आहे. रोपवाटिका त्यांच्या कुटुंबाच्या आर्थिक उभारणीचे साधन ठरलीच; पण त्याचबरोबर परिसरातील शेतकऱ्यांसाठीही विविध प्रकारच्या रोपांचा विश्वासू स्रोत बनली. गेली दोन दशके निसर्ग नर्सरी इथल्या हरित साधकांच्या विश्वासाची जागा बनली आहे!

घर आणि व्यवसायाची जबाबदारी सांभाळतानाच शोभाताईंनी मुलांच्या शिक्षणाला प्राधान्य दिले. मुलगा निशांत मंडलिक नाशिक येथे जीएसटी विभागात करसहायक अधिकारी म्हणून कार्यरत आहे. त्यांच्या पत्नी श्रुती सिव्हिल इंजिनिअर आहेत. मोठी मुलगी सिव्हिल इंजिनिअर असून तिचे पती पुणे येथे मेकॅनिकल इंजिनिअर आहेत. दुसरी मुलगीही सिव्हिल इंजिनिअर असून तिचे पती सिव्हिल इंजिनिअर आहेत. पतीच्या निधनानंतर घर आणि व्यवसायाचा भार सांभाळताना आई झुंबराबाई आहेर यांनी दिलेल्या खंबीर साथीचा शोभाताई कृतज्ञतापूर्वक उल्लेख करतात. ‘माझ्या पाठीशी माझी आई सावलीसारखी उभी राहिली. त्यामुळे मला हजार हत्तींचे बळ मिळालं. घरची जबाबदारी सांभाळत रोपवाटिकेलाही पूर्ण वेळ देता आला,’ असे त्या सांगतात.

शोभाताईंचा प्रवास रोपवाटिकेच्या व्यवसायाच्या विस्ताराची गोष्ट नसून पती हयात असताना त्यांच्या साथीने सुरू केलेले काम पतीच्या निधनानंतर स्वतःच्या कणखरपणावर पुढे नेण्याची ही विलक्षण रोचक आणि त्याहून प्रेरणादायी कहाणी आहे. संकट आले म्हणून थांबायचे नाही, परिस्थिती प्रतिकूल बनली आहे म्हणून हार मानायची नाही आणि जबाबदाऱ्या वाढल्या म्हणून स्वतःच्या कार्यक्षमतेवर शंका घ्यायची नाही, हे त्यांनी आपल्या कृतीतून दाखवून दिले. त्यांच्या हातातील माती, रोपांची निगा आणि व्यवसायाकडे पाहण्याची दृष्टी यामधून त्यांचा आत्मविश्वास आणि चिकाटी सतत जाणवते.

आता या व्यवसायाला आणखी मोठी दिशा देण्याचा त्यांचा मानस आहे. सुमारे २० लाख रुपये खर्च करून शेडनेट उभारून त्यामध्ये इनडोअर प्लांटचे उत्पादन वाढविण्याचे नियोजन त्यांनी केले आहे. आवश्यक साहित्य आणण्यात आले असून लवकरच प्रत्यक्ष उभारणी सुरू होणार आहे. पिशव्या भरणे, त्यात बिया लावणे त्या रुजवणे त्यांना खत पाणी देणे, निगा राखणे त्यांचे संवर्धन करणे... यात शोभाताईंचा वेळ जात असे. पतीच्या वियोगाचे दुःख झाडवेलींनी हलके केले आणि समृद्ध जगण्याचा मार्ग दाखवला असे शोभाताई कृतज्ञतापूर्वक सांगतात.

पतीच्या निधनानंतर आयुष्याने त्यांच्यासमोर अनेक प्रश्न उभे केले खरे मात्र जिद्दीस स्वभावाच्या चिकाटीने काम करणाऱ्या शोभाताईंनी हार मानली नाही. हात टेकले नाहीत. उलट, पतीने सोपविलेल्या रोपवाटिकेला स्वतःच्या जिद्दीची जोड देत ती अधिक विस्तारली. आज ‘निसर्ग रोपवाटिके’तील लाखो रोपांसोबतच अनेक स्वप्नेही वाढत आहेत. स्वतःच्या कुटुंबाला आर्थिक आधार देत इतरांच्या हाताला काम देणाऱ्या शोभाताई मंडलिक यांचा हा प्रवास ग्रामीण स्त्रीच्या कणखरपणाचा, आत्मविश्वासाचा आणि स्वावलंबनाच्या जिद्दीचा हिरवा प्रवास ठरला आहे. आज गतीने होणाऱ्या वृक्षतोडीमुळे पर्यावरणाची प्रचंड हानी सुरू असताना निसर्ग रोपवाटिकेच्या माध्यमातून दरवर्षी हजारो रोपे तयार करून त्यांची लागवड करण्यासाठी शोभाताई महत्त्वाचं काम करत आहेत. हे जग आपसूक सुंदर होणार नाही ते सुंदर करण्यासाठी जिद्दीने काम करायला लागणार आहे.  पतीच्या मार्गदर्शनाखाली सहकार्याने आपल्या परीने हे जग हिरवं करण्याचं स्वप्न शोभाताईंनी बघितलं आणि ते साकार करण्यासाठी हरित साधक बनून त्या कार्यरत आहेत!  जिद्द, चिकाटी, मेहनत आणि कल्पकतेतून मिळवलेले व्यावसायिक यश आणि उभा केलेला प्रपंच अनेक अनेकांसाठी प्रेरणादायी आहे...

राघुचा जन्म बालपण शिक्षण व पराक्रम

 [17/08, 5:52 am] +91 92713 90806: या प्रश्नाचे उत्तर मी खाली देत आहे सर्वांना पटतय का बघा तमाम माझ्या बंधु भगिनींनो 

राघुचा जन्म बालपण शिक्षण व पराक्रम 

 

निसर्गवासी निवरूती भिवा धोंगडे शेणित ता अकोले जिल्हा अहिल्यानगर ( अहमदनगर ) यांनी लिहिलेल्या तुफानी वादळ या पुस्तकात त्यांनी स्पष्ट उल्लेख केलेला आहे की राघुचा जन्म चैत्र शुद्ध नवमीला इ स १८०४ साली राजुर सुबयातील देवगाव येथे झाला देवगाव हे त्याकाळी तीस - चाळीस उंबऱ्याच दोनशे ते अडीचशे लोकवस्तीच टुमदार गाव शोणनदीच्या काठावर काठावर वसलेलं होत शोणनदी हि प्रवरा आमरूतवाहिनीची उपनदी आहे ती गौड पर्वतामध्ये उगम पावून पुर्वेला वाहात जावून  प्रवरेला मिळते या शोण नयरात मातंग पर्वताच्या ( महाकाळाचे ) डोंगर रांगेतील चोमदेव डोंगराच्या  पश्चिमेला उबदार कुशीत वसलेल्या या गावात सुभेदार रामजी भांगरे यांचा वाडा होता रामजी भांगरे हे जव्हारचे मुकणे राजाच्या अधिपत्याखाली असलेल्या राजुर प्रांताचे सुभेदार होते बाळ राघुचा जन्म १८०४ साली आई रमाईच्या पोटी झाला वडीलांचे नाव रामजी होते त्यांना दोन अपत्ये होती  थोरली मुलगी होती तिचे नाव रुक्मिणी होते बाळ राघुचा जन्म खानदानी सुभेदार घराण्यात झाला असल्याने राघुवर लहानपणापासूनच चांगले संस्कार घडविले होते बाळ राघु आणि रूक्मिणी यांची घरीच खाजगी शिक्षणाची सोय रामजी भांगरे यांनी केली होती लिहिण्यात वाचण्यात दोन्ही भावंडे हुशार होती तसेच या दोन्ही भावंडांना लढाईचे सर्व शिक्षण व्यवस्थित रितीने दिले होते तलवारीचे हात खेळणे भाला फेक पट्टा चालवणे तसेच बंदुकीचे नेमबाजीचे शिक्षण त्यांना चांगल्या प्रकारे दिले होते दोघेही भावंडे लढाईचे शिक्षणात चांगलेच तरबेज झाले होते घोड्यावर बसून रपेट करण्याचे सुद्धा शिक्षण दिले होते बाळ राघु व बहिण रूक्मिणी सुखा - समाधानात लहानाची मोठी होत होती तसे त्यांच्या अंगचे धाडशी पराक्रमी गुण दिसुन येत होते बाळ राघुला व्यायामाचे शिक्षण दिले होते तो अंगापिंडाने सुदरूढ होता  ( वयाच्या चौदाव्या वर्षीच त्याला एका रेड्याच्या ताकदी एवढी ताकद होती ) तो एकदा महाकाळ डोंगराचे माचीमध्ये सोबती घेऊन शिकारीला गेला असता त्यांना वाघ दिसला राघुने साथीदारांना इशारा केला व त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता बंदुकीने नेम धरून गोळी सोडली ती गोळी वाघाच्या मानेवरून ओझरती निघून गेली त्या सरशी वाघ चवताळला व त्याने सरळ राघुवर झेप घेतली बाळ राघु काही कमी नव्हता बाळ राघुने सावध होऊन पावित्रा घेतला व अंगावर चालून आलेल्या वाघावर मुसंडी मारून धडक दिली दोघांची धरपकड सुरू झाली बाळ राघुने वाघाला चांगलीच पकड घातली एका हाताने खालचा जबडा व दुसऱ्या हाताने वरचा जबडा पकडून जरा तान दिला तसी वाघाने एक डरकाळी फोडली बाळ राघुने आपले दोन्ही पायांची वाघाच्या कमरेत पकड घातली होती वाघाने प्रयत्नांची पराकाष्ठा केली पण व्यर्थ महाबली राघुने त्याचा जबडा तानला थंड - तडा पिळला तशी वाघाने एक केविलवाणी आर्त डरकाळी फोडली व तो  ढिला पडला व निपचित पडला दोन तीन वेळेस वाघाने थर - थर कापत पाय झाडले व ते धुड रक्ताच्या थारोळ्यात शांत पडले साथीदार दिव्या महार ( देवजी आव्हाड ) आपल्या साथीदारांसमवेत धावतच आले व राघुची स्तुती करीत त्या माचीमध्ये एका आंब्याच्या झाडाखाली फराळ - पाण्यासाठी निवांत बसले 

फराळ - पाणी आटोपल्यावर सर्वजण पुढील तयारीला लागले सर्वप्रथम देवजीन वाघाच्या मिशा काढल्या काटक्या जमा करून शेकोटी पेटवली व त्या मिशा जाळून टाकल्या मग त्यांनी वाघाचे तोंड रुमालानं बांधुन टाकलं कोंबळाचे झाडाचा एक वाळलेला फोकाटा त्यांना ऐताच सापडला तो आणला कुणी बलोरा वेलीचे बळकट वाक काढून आनले त्या वाकांनी पुढचे दोन व मागचे दोन पाय  असे करकचून जाम बांधले व चारी पायांमध्ये तो एक फोकाटा ( वासा ) ओढून घेतला त्याची लोंबती मानगुटी पण वाकानेच फोकाटयाला जरा वर उचलून बांधली पुढे दोघेजण व मागे दोघेजण अस चौघेजणांनी मिळून फोकाटयाला खांदे दिले व ते वाघाला घेऊन वाटमारगी लागले बाळ राघु सर्वांच्या पुढे निघाला  घाट उतरून ते ते शेणित ता अकोले जिल्हा अहिल्यानगर ( अहमदनगर ) गावाच्या पाणवटया जवळून शोणनदी काठी असलेल्या महादेवाच्या पिंडीजवळ आले तेथे ते थांबले नंतर बाळ राघुनं शोणनदीत आंघोळ करून पाण्याची घागर घेऊन त्या महादेवाच्या पिंडीवर अभिषेक करून दर्शन घेऊन ते पुढे वाटमारगी लागले पुढे एक मैलावर राया ठाकराची वस्ती होती तेथे थोडा वेळ थांबून ते पुन्हा वाटमारगी लागले आजुन त्यांना दिड कोस  चालुन जायचे होतं इकडे वाघाचे खांदेकरी आळीपाळीने खांदा बदलत होते केलेल्या पराक्रमाच्या आनंदाने सर्व मंडळी बेहोश होऊन ( गप्पा मारत  झपा - झपा पावले टाकीत वाट उरकीत होते ) सुर्य मावळतीला झुकला होता तेवढया बेतात हि मंडळी  शोणनदी उतरून पलीकडच्या तीरावर थांबली मग देवजीन सांगीतलं तुम्ही सर्वजण इथच थांबा मी वाड्यावर जाऊन ही खबर सुभेदार साहेबांना देतो तस कोणी बी घरी जायच नाय व्हय व्हय सगळ्यांनी एक सुरात साथ केली आणि देवजी मोठ्यानं दमदार सुरात बाळ राघुचा विजय असो बोल आमरूतेश्चोर की जय बोल आई कळसाई  माते की जय या जय जय कारान सगळा देवगाव खडबडून जागा झाला गावांतील सर्व लोक आवाजाच्या  रोखाने शेणित गावाच्या वाटेकडे  टक लावून पाहु लागले देवजी धावत पळत सुभेदारांचे वाटेकडे येत होता हा जयघोष सुभेदारांच्या सुद्धा कानावर जाऊन पडला होता सुभेदार व गावातील दहा - वीस गावातील जानती माणसे नेहमी सुभेदारांकडे बैठकीला असायची हा जयजय काराचा घोष एकूण ही सर्व मंडळी दचकली सुभेदार व ही मंडळी वाड्याच्या दिंडी दरवजावर कुणी वाड्या बाहेर निघाले तो दिव्या ( देवजी ) पळतच आला व सुभेदार रामजीला मुजरा करत मायबाप बाळ राघू की जय बाळ राघू की जय अरे दिव्या काय प्रकार आहे बाळ राघूनं काय एवढा मोठा पराक्रम केला   त्याची खरीखरी खबर  आगोदर आम्हाला सांग मायबाप काय सांगू बाळ राघून भला मोठा धिप्पाड थोरला वाघ मारला काय बोलतोय दिव्या  खरं हाय मायबाप मी हा सगळा त्यांचा खेळ जवळून महया डोळयांनी पाहिला बाळ राघू वाघा बरोबर कुस्ती झोंबी खेळला वाघाच्या कमरेत दोन्ही पायांची मिठी मारून व दोन्ही हातांनी खालची बताळी खाली व वरची बताळी वर धरून सहज वाघाचा जबडा तडतडा चिरून टाकला त्याला घेऊन आम्ही सर्वजण नदीकाठी आलोय तवा मायबाप तुम्ही सगळेजण पहायला चला मग सगळेजण तिकडे शोणनदीच्या काठी गेले जाऊन बघतात तो काय  ? घडलेला प्रकार पाहून सगळेजण आचेरय चकीत झाले सुभेदार रामजीचे रूदय भरून आले प्रेमभराने बाळ राघूला कडकडून मिठी मारली व त्यांच्या पाठीवरून प्रेमाणे हळूवार हात फिरविला रामजी दाटल्या कंठान बोलला बाळ तु धन्य आहेस औक्षवंत हो जयवंत हो यशवंत हो असा आशिर्वाद दिला बाळ राघूनं आपल्या पित्याचे पायांवर मस्तक ठेऊन दर्शन घेतले तेवढ्यात आई रमाई व तिच्याबरोबर काही सुवासिनी आरतीचे ताट घेऊन हजर झाल्या  बाळ राघूनं आई रमाईला जावून मिठी मारली तिच्या डोळ्यातुन आनंद अश्रू ओघळू लागले आईने बाळ राघूचे प्रेमभराने दोन्ही गालांचे मुकके घेतले त्यांच्या डोक्यावरून व पाठीवरुन प्रेमभरे हात फिरवत ती बोलली बाळा तु आज माझी कुश धन्य केलीस 

अध्यक्रांतीविर राघोजी भांगरे यांची जन्म भुमी हि देवगाव असुन कर्मभूमी हि शेणितच आहे 

अस माझं हे ठाम मत आहे 

जय आदिवासी

[17/08, 5:52 am] +91 92713 90806: आदि नामदेव सखुबाई आनंदा डामसे 

शेणित ( डामसेवाडी ) ता अकोले जि अहिल्यानगर 

महाराष्ट्र

निसर्ग पंढरीत लाखो निसर्गप्रेमी पर्यटकांची मांदियाळी

 Writing

भंडारदरा-कळसूबाई परिसरात पर्यटकांची मांदियाळी; वाहतूक कोंडीने प्रशासनाची कसोटी

अकोले, ता. १६ : स्वातंत्र्यदिनाची सुटी आणि त्याला जोडून आलेल्या शनिवार-रविवारच्या सलग सुट्यांमुळे अकोले तालुक्यातील पर्यटन पंढरी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या भंडारदरा, घाटघर, रतनवाडी, कळसूबाई शिखर आणि हरिश्चंद्रगड परिसरात लाखो निसर्गप्रेमी पर्यटकांची मांदियाळी पाहायला मिळाली. सह्याद्रीच्या हिरव्यागार डोंगररांगा, काळ्याकभिन्न कातळावरून कोसळणारे पांढरे शुभ्र धबधबे, धुक्याची दुलई आणि निसर्गाचा मनोहारी आविष्कार पाहून पर्यटक अक्षरशः मंत्रमुग्ध झाले.

पावसाळ्यातील निसर्गसौंदर्य अनुभवण्यासाठी मुंबई, पुणे, नाशिक, ठाणे, नगरसह राज्याच्या विविध भागांतून मोठ्या संख्येने पर्यटक भंडारदरा परिसरात दाखल झाले. कळसूबाई शिखर, घाटघर, रतनवाडी, भंडारदरा धरण परिसर तसेच हरिश्चंद्रगडाकडे जाणाऱ्या मार्गांवर दिवसभर पर्यटकांची वर्दळ सुरू होती. डोंगरदऱ्यांमधून फेसाळत खाली येणारे धबधबे आणि हिरवाईने नटलेल्या सह्याद्रीचे विहंगम दृश्य टिपण्यासाठी पर्यटकांनी मोबाईल व कॅमेऱ्यांमध्ये क्षण कैद केले. अनेक पर्यटकांच्या तोंडून ‘वा क्या बात है!’ अशा उत्स्फूर्त प्रतिक्रिया उमटत होत्या.

पर्यटकांची संख्या वाढल्याने परिसरातील हॉटेल्स, लॉज, रिसॉर्ट आणि व्हिला मोठ्या प्रमाणावर बुक झाले होते. अनेक ठिकाणी निवासाची व्यवस्था उपलब्ध न झाल्याने पर्यटकांनी टेंटचा आधार घेतला. त्यामुळे पर्यटनस्थळांच्या परिसरात तात्पुरत्या कॅम्पिंगलाही मोठी मागणी दिसून आली.

दरम्यान, पर्यटकांच्या वाहनांची संख्या प्रचंड वाढल्याने भंडारदरा, शेंडी, घाटघर, रतनवाडी तसेच कळसूबाईकडे जाणाऱ्या मार्गांवर ठिकठिकाणी वाहतूक कोंडी झाली. चारचाकी, दुचाकी आणि एशियाड बसची मोठी गर्दी झाल्याने काही ठिकाणी वाहनांच्या लांबच लांब रांगा लागल्या. अरुंद घाटरस्ते आणि मोठ्या प्रमाणातील वाहनांमुळे वाहतूक सुरळीत ठेवणे पोलिसांसमोर आव्हान ठरले.

एकेरी वाहतुकीमुळे अपघातांना आळा

राजूर पोलिसांनी गर्दीच्या ठिकाणी परिस्थितीचा अंदाज घेत एकेरी वाहतुकीचे नियोजन केले. पोलिसांच्या सतर्कतेमुळे वाहतूक नियंत्रित करण्यास मदत झाली. गतवर्षीच्या तुलनेत यंदा अपघातांचे प्रमाण कमी राहिल्याचे दिसून आले. गर्दीच्या ठिकाणी वाहनचालकांना सावधगिरीने वाहन चालविण्याचे आवाहन करण्यात आले.

मद्यपी पर्यटकांवर पोलिसांची करडी नजर

पावसाळी पर्यटनाचा आनंद घेण्यासाठी आलेल्या काही पर्यटकांकडून मद्यपान केले जाण्याची शक्यता लक्षात घेऊन पोलिसांनी विशेष लक्ष ठेवले. रस्त्यांवर तसेच पर्यटनस्थळांच्या परिसरात मद्यपी पर्यटकांवर करडी नजर ठेवण्यात आली. त्यामुळे रस्त्यावर मद्यधुंद अवस्थेत फिरणाऱ्या पर्यटकांचे प्रमाण तुलनेने कमी दिसून आले. पोलिसांच्या कारवाईच्या धाकामुळे पर्यटनाचा आनंद घेताना शिस्त पाळण्याकडे पर्यटकांचा कल दिसून आला.

निसर्गसौंदर्याबरोबर सुरक्षेलाही प्राधान्य

पावसाळ्यात डोंगराळ भागात दरडी कोसळण्याची, घसरून पडण्याची तसेच अचानक पाण्याचा प्रवाह वाढण्याची शक्यता असल्याने पर्यटकांनी धोकादायक ठिकाणी सेल्फी किंवा फोटो काढण्यासाठी जाणे टाळावे, असे आवाहन प्रशासनाकडून करण्यात येत आहे. धबधबे, कड्यांचे टोक आणि खोल दऱ्यांच्या परिसरात विशेष काळजी घेण्याची गरज आहे.

सलग सुट्यांमुळे अकोले तालुक्यातील पर्यटनस्थळांना मिळालेला हा प्रतिसाद स्थानिक पर्यटन व्यवसायासाठीही दिलासादायक ठरला. हॉटेल, खानावळी, वाहनचालक, स्थानिक विक्रेते तसेच पर्यटनाशी संबंधित विविध व्यावसायिकांना मोठ्या प्रमाणावर रोजगार व व्यवसाय मिळाला. त्यामुळे पावसाळी पर्यटनामुळे परिसरातील अर्थचक्रालाही चांगलीच गती मिळाली.

पत्रकार व शिक्षणसेवक शांताराम (बापू) काळे यांचा ६१ वा वाढदिवस उत्साहात

 

तुमच्या मजकुरावर आधारित सकाळ शैलीतील विस्तृत, संतुलित आणि वृत्तात्मक बातमी:तुमच्या मजकुरावर आधारित सकाळ शैलीतील विस्तृत, संतुलित आणि वृत्तात्मक बातमी:

पत्रकार व शिक्षणसेवक शांताराम (बापू) काळे यांचा ६१ वा वाढदिवस उत्साहात

अकोले, ता. ५ : अकोले तालुक्यातील आदिवासी भागात गेली ४२ वर्षे पत्रकारितेच्या माध्यमातून सामाजिक प्रश्नांना वाचा फोडणारे तसेच गेली ३५ वर्षे श्री स्वामी समर्थ शिक्षण संस्थेच्या माध्यमातून उपेक्षित, गरीब व आदिवासी विद्यार्थ्यांसाठी शिक्षणाची दारे खुली करणारे पत्रकार तथा शिक्षणसेवक शांताराम (बापू) काळे यांनी आज (ता. ५) वयाची ६० वर्षे पूर्ण करून ६१ व्या वर्षात पदार्पण केले. त्यांच्या वाढदिवसानिमित्त विविध क्षेत्रातील मान्यवरांकडून शुभेच्छांचा वर्षाव होत आहे.

राजूर येथील शिक्षक लक्ष्मण काळे गुरुजी व गंगुबाई काळे यांच्या कुटुंबात जन्मलेल्या शांताराम काळे यांचे बालपण अत्यंत संघर्षमय होते. पाच बहिणी व तीन भाऊ अशा मोठ्या कुटुंबाची जबाबदारी आणि मर्यादित आर्थिक परिस्थिती यामुळे इयत्ता सातवीपासूनच त्यांनी शिक्षणासोबत विविध कामे केली. दुष्काळी कामे, बाजारपेठ व यात्रांमध्ये किराणा मालाची विक्री, फोटो स्टुडिओतील काम, तसेच सायकलवर वृत्तपत्र वितरण अशी अनेक कामे करत त्यांनी शिक्षण पूर्ण केले. कोणतेही काम कमीपणाचे नसते, हा जीवनमंत्र त्यांनी प्रत्यक्ष कृतीतून जपला.

त्यांची जिद्द व चिकाटी पाहून विमा विकास अधिकारी उत्तम जगधने यांनी त्यांना विमा प्रतिनिधी म्हणून संधी दिली. त्यातून आर्थिक स्थैर्य मिळाले. याच काळात वृत्तपत्र वितरणासोबत त्यांनी पत्रकारितेत प्रवेश केला आणि सामाजिक प्रश्नांवर सातत्याने लेखणी चालवण्यास सुरुवात केली.

गेल्या चार दशकांत शेतकरी, ऊसतोड कामगार, बीडी कामगार, शेतमजूर, शिक्षक, दूध उत्पादक, बेरोजगार युवक, महिला, सामाजिक संस्था, लोकप्रतिनिधी आणि सर्वसामान्य नागरिकांच्या प्रश्नांना त्यांनी सातत्याने प्रसिद्धी दिली. चांगल्या कामांचे कौतुक करतानाच चुकीच्या प्रवृत्तींवरही परखड भाष्य केले. पत्रकारितेच्या प्रवासात अनेक संकटे, दबाव आणि विरोधाचा सामना करूनही त्यांनी सामाजिक बांधिलकीची भूमिका कायम ठेवली.

शिक्षण क्षेत्रातही त्यांनी मोलाचे योगदान दिले आहे. श्री स्वामी समर्थ शिक्षण संस्थेच्या माध्यमातून १९९२ मध्ये मुलींसाठी स्वतंत्र विद्यालय सुरू करण्यात त्यांनी पुढाकार घेतला. त्यानंतर इंग्रजी माध्यम शाळा, उच्च माध्यमिक विद्यालय तसेच हरिश्चंद्रगडाच्या पायथ्याशी असलेल्या मवेशी गावात विद्यालय सुरू करून दुर्गम भागातील विद्यार्थ्यांना शिक्षणाची संधी उपलब्ध करून दिली. आज या संस्थेत ३६ कर्मचारी कार्यरत असून हजारो विद्यार्थी शिक्षण घेऊन विविध शासकीय, निमशासकीय व खासगी क्षेत्रात यशस्वी कारकीर्द घडवत आहेत.

सामाजिक संवेदनशीलतेतून त्यांनी अनेक गरजू कुटुंबांना मदतीचा हात मिळवून दिला. ठाकरवाडी येथील गतिमंद आदिवासी महिला बिट्टी व तिच्या मुलाच्या जीवनावर प्रकाशझोत टाकून समाजाचे लक्ष वेधले. बांगरवाडीतील वृद्ध महिलेला शासकीय पेन्शन मिळवून देण्यासाठी पाठपुरावा केला. कौठवाडी येथील वनिता भांगरे हिच्या शिक्षणासाठी केलेल्या वृत्तांकनामुळे राज्यभरातून मदतीचा ओघ आला. आज तिच्या कुटुंबाला घरकुल, पालकांना शासकीय पेन्शन मिळाली असून वनिताला मोफत नर्सिंग शिक्षणाची संधी मिळाली आहे. रतनवाडीतील फुले विकणारी सोनाली ही विद्यार्थिनीही त्यांच्या प्रयत्नांतून पुन्हा शिक्षणाच्या मुख्य प्रवाहात आली.

त्यांच्या कार्याचे माजी मंत्री मधुकर पिचड यांच्यासह अनेक मान्यवरांनी वेळोवेळी कौतुक केले आहे. कोणत्याही अडचणीत मदतीला धावून जाणे हा त्यांचा स्वभाव असल्याचे सहकाऱ्यांचे मत आहे.

त्यांच्या सामाजिक आणि शैक्षणिक कार्यात पत्नी तथा श्री स्वामी समर्थ माध्यमिक व उच्च माध्यमिक विद्यालयाच्या प्राचार्या मंजुषा काळे यांचीही मोलाची साथ लाभली आहे. दत्तक पालक योजनेद्वारे गरीब व आदिवासी मुलींना शिक्षणाची संधी उपलब्ध करून देण्यासाठी त्यांनी विशेष प्रयत्न केले आहेत.

शांताराम (बापू) काळे यांच्या ६१ व्या वाढदिवसानिमित्त नगर जिल्हा तेली समाजासह विविध सामाजिक, शैक्षणिक, पत्रकारिता आणि राजकीय क्षेत्रातील मान्यवरांनी त्यांना शुभेच्छा देत त्यांच्या निरोगी, दीर्घायुषी व समाजोपयोगी कार्यासाठी सदिच्छा व्यक्त केल्या.

— अनिल काळे

भंडारदरा फोटो