[17/08, 5:52 am] +91 92713 90806: या प्रश्नाचे उत्तर मी खाली देत आहे सर्वांना पटतय का बघा तमाम माझ्या बंधु भगिनींनो
राघुचा जन्म बालपण शिक्षण व पराक्रम
निसर्गवासी निवरूती भिवा धोंगडे शेणित ता अकोले जिल्हा अहिल्यानगर ( अहमदनगर ) यांनी लिहिलेल्या तुफानी वादळ या पुस्तकात त्यांनी स्पष्ट उल्लेख केलेला आहे की राघुचा जन्म चैत्र शुद्ध नवमीला इ स १८०४ साली राजुर सुबयातील देवगाव येथे झाला देवगाव हे त्याकाळी तीस - चाळीस उंबऱ्याच दोनशे ते अडीचशे लोकवस्तीच टुमदार गाव शोणनदीच्या काठावर काठावर वसलेलं होत शोणनदी हि प्रवरा आमरूतवाहिनीची उपनदी आहे ती गौड पर्वतामध्ये उगम पावून पुर्वेला वाहात जावून प्रवरेला मिळते या शोण नयरात मातंग पर्वताच्या ( महाकाळाचे ) डोंगर रांगेतील चोमदेव डोंगराच्या पश्चिमेला उबदार कुशीत वसलेल्या या गावात सुभेदार रामजी भांगरे यांचा वाडा होता रामजी भांगरे हे जव्हारचे मुकणे राजाच्या अधिपत्याखाली असलेल्या राजुर प्रांताचे सुभेदार होते बाळ राघुचा जन्म १८०४ साली आई रमाईच्या पोटी झाला वडीलांचे नाव रामजी होते त्यांना दोन अपत्ये होती थोरली मुलगी होती तिचे नाव रुक्मिणी होते बाळ राघुचा जन्म खानदानी सुभेदार घराण्यात झाला असल्याने राघुवर लहानपणापासूनच चांगले संस्कार घडविले होते बाळ राघु आणि रूक्मिणी यांची घरीच खाजगी शिक्षणाची सोय रामजी भांगरे यांनी केली होती लिहिण्यात वाचण्यात दोन्ही भावंडे हुशार होती तसेच या दोन्ही भावंडांना लढाईचे सर्व शिक्षण व्यवस्थित रितीने दिले होते तलवारीचे हात खेळणे भाला फेक पट्टा चालवणे तसेच बंदुकीचे नेमबाजीचे शिक्षण त्यांना चांगल्या प्रकारे दिले होते दोघेही भावंडे लढाईचे शिक्षणात चांगलेच तरबेज झाले होते घोड्यावर बसून रपेट करण्याचे सुद्धा शिक्षण दिले होते बाळ राघु व बहिण रूक्मिणी सुखा - समाधानात लहानाची मोठी होत होती तसे त्यांच्या अंगचे धाडशी पराक्रमी गुण दिसुन येत होते बाळ राघुला व्यायामाचे शिक्षण दिले होते तो अंगापिंडाने सुदरूढ होता ( वयाच्या चौदाव्या वर्षीच त्याला एका रेड्याच्या ताकदी एवढी ताकद होती ) तो एकदा महाकाळ डोंगराचे माचीमध्ये सोबती घेऊन शिकारीला गेला असता त्यांना वाघ दिसला राघुने साथीदारांना इशारा केला व त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता बंदुकीने नेम धरून गोळी सोडली ती गोळी वाघाच्या मानेवरून ओझरती निघून गेली त्या सरशी वाघ चवताळला व त्याने सरळ राघुवर झेप घेतली बाळ राघु काही कमी नव्हता बाळ राघुने सावध होऊन पावित्रा घेतला व अंगावर चालून आलेल्या वाघावर मुसंडी मारून धडक दिली दोघांची धरपकड सुरू झाली बाळ राघुने वाघाला चांगलीच पकड घातली एका हाताने खालचा जबडा व दुसऱ्या हाताने वरचा जबडा पकडून जरा तान दिला तसी वाघाने एक डरकाळी फोडली बाळ राघुने आपले दोन्ही पायांची वाघाच्या कमरेत पकड घातली होती वाघाने प्रयत्नांची पराकाष्ठा केली पण व्यर्थ महाबली राघुने त्याचा जबडा तानला थंड - तडा पिळला तशी वाघाने एक केविलवाणी आर्त डरकाळी फोडली व तो ढिला पडला व निपचित पडला दोन तीन वेळेस वाघाने थर - थर कापत पाय झाडले व ते धुड रक्ताच्या थारोळ्यात शांत पडले साथीदार दिव्या महार ( देवजी आव्हाड ) आपल्या साथीदारांसमवेत धावतच आले व राघुची स्तुती करीत त्या माचीमध्ये एका आंब्याच्या झाडाखाली फराळ - पाण्यासाठी निवांत बसले
फराळ - पाणी आटोपल्यावर सर्वजण पुढील तयारीला लागले सर्वप्रथम देवजीन वाघाच्या मिशा काढल्या काटक्या जमा करून शेकोटी पेटवली व त्या मिशा जाळून टाकल्या मग त्यांनी वाघाचे तोंड रुमालानं बांधुन टाकलं कोंबळाचे झाडाचा एक वाळलेला फोकाटा त्यांना ऐताच सापडला तो आणला कुणी बलोरा वेलीचे बळकट वाक काढून आनले त्या वाकांनी पुढचे दोन व मागचे दोन पाय असे करकचून जाम बांधले व चारी पायांमध्ये तो एक फोकाटा ( वासा ) ओढून घेतला त्याची लोंबती मानगुटी पण वाकानेच फोकाटयाला जरा वर उचलून बांधली पुढे दोघेजण व मागे दोघेजण अस चौघेजणांनी मिळून फोकाटयाला खांदे दिले व ते वाघाला घेऊन वाटमारगी लागले बाळ राघु सर्वांच्या पुढे निघाला घाट उतरून ते ते शेणित ता अकोले जिल्हा अहिल्यानगर ( अहमदनगर ) गावाच्या पाणवटया जवळून शोणनदी काठी असलेल्या महादेवाच्या पिंडीजवळ आले तेथे ते थांबले नंतर बाळ राघुनं शोणनदीत आंघोळ करून पाण्याची घागर घेऊन त्या महादेवाच्या पिंडीवर अभिषेक करून दर्शन घेऊन ते पुढे वाटमारगी लागले पुढे एक मैलावर राया ठाकराची वस्ती होती तेथे थोडा वेळ थांबून ते पुन्हा वाटमारगी लागले आजुन त्यांना दिड कोस चालुन जायचे होतं इकडे वाघाचे खांदेकरी आळीपाळीने खांदा बदलत होते केलेल्या पराक्रमाच्या आनंदाने सर्व मंडळी बेहोश होऊन ( गप्पा मारत झपा - झपा पावले टाकीत वाट उरकीत होते ) सुर्य मावळतीला झुकला होता तेवढया बेतात हि मंडळी शोणनदी उतरून पलीकडच्या तीरावर थांबली मग देवजीन सांगीतलं तुम्ही सर्वजण इथच थांबा मी वाड्यावर जाऊन ही खबर सुभेदार साहेबांना देतो तस कोणी बी घरी जायच नाय व्हय व्हय सगळ्यांनी एक सुरात साथ केली आणि देवजी मोठ्यानं दमदार सुरात बाळ राघुचा विजय असो बोल आमरूतेश्चोर की जय बोल आई कळसाई माते की जय या जय जय कारान सगळा देवगाव खडबडून जागा झाला गावांतील सर्व लोक आवाजाच्या रोखाने शेणित गावाच्या वाटेकडे टक लावून पाहु लागले देवजी धावत पळत सुभेदारांचे वाटेकडे येत होता हा जयघोष सुभेदारांच्या सुद्धा कानावर जाऊन पडला होता सुभेदार व गावातील दहा - वीस गावातील जानती माणसे नेहमी सुभेदारांकडे बैठकीला असायची हा जयजय काराचा घोष एकूण ही सर्व मंडळी दचकली सुभेदार व ही मंडळी वाड्याच्या दिंडी दरवजावर कुणी वाड्या बाहेर निघाले तो दिव्या ( देवजी ) पळतच आला व सुभेदार रामजीला मुजरा करत मायबाप बाळ राघू की जय बाळ राघू की जय अरे दिव्या काय प्रकार आहे बाळ राघूनं काय एवढा मोठा पराक्रम केला त्याची खरीखरी खबर आगोदर आम्हाला सांग मायबाप काय सांगू बाळ राघून भला मोठा धिप्पाड थोरला वाघ मारला काय बोलतोय दिव्या खरं हाय मायबाप मी हा सगळा त्यांचा खेळ जवळून महया डोळयांनी पाहिला बाळ राघू वाघा बरोबर कुस्ती झोंबी खेळला वाघाच्या कमरेत दोन्ही पायांची मिठी मारून व दोन्ही हातांनी खालची बताळी खाली व वरची बताळी वर धरून सहज वाघाचा जबडा तडतडा चिरून टाकला त्याला घेऊन आम्ही सर्वजण नदीकाठी आलोय तवा मायबाप तुम्ही सगळेजण पहायला चला मग सगळेजण तिकडे शोणनदीच्या काठी गेले जाऊन बघतात तो काय ? घडलेला प्रकार पाहून सगळेजण आचेरय चकीत झाले सुभेदार रामजीचे रूदय भरून आले प्रेमभराने बाळ राघूला कडकडून मिठी मारली व त्यांच्या पाठीवरून प्रेमाणे हळूवार हात फिरविला रामजी दाटल्या कंठान बोलला बाळ तु धन्य आहेस औक्षवंत हो जयवंत हो यशवंत हो असा आशिर्वाद दिला बाळ राघूनं आपल्या पित्याचे पायांवर मस्तक ठेऊन दर्शन घेतले तेवढ्यात आई रमाई व तिच्याबरोबर काही सुवासिनी आरतीचे ताट घेऊन हजर झाल्या बाळ राघूनं आई रमाईला जावून मिठी मारली तिच्या डोळ्यातुन आनंद अश्रू ओघळू लागले आईने बाळ राघूचे प्रेमभराने दोन्ही गालांचे मुकके घेतले त्यांच्या डोक्यावरून व पाठीवरुन प्रेमभरे हात फिरवत ती बोलली बाळा तु आज माझी कुश धन्य केलीस
अध्यक्रांतीविर राघोजी भांगरे यांची जन्म भुमी हि देवगाव असुन कर्मभूमी हि शेणितच आहे
अस माझं हे ठाम मत आहे
जय आदिवासी
[17/08, 5:52 am] +91 92713 90806: आदि नामदेव सखुबाई आनंदा डामसे
शेणित ( डामसेवाडी ) ता अकोले जि अहिल्यानगर
महाराष्ट्र
