Wednesday, June 22, 2022

शेकरू कमी झाले

अकोले, ता.२२:
अकोले कळसुबाई हरिसचंद्रगड अभयारण्य क्षेत्रात गत वर्षीच्या तुलनेत शेकरूंची संख्या कमी झाली आहे.नुकत्याच करण्यात आलेल्या प्रगणनेत ही बाब निदर्शनास आली.
शेकरू हा प्राणी कळसुबाई हरिसचंद्रगड अभयारण्य तसेच लगतच्या भिमाशँकर अभयारण्य परिसरात आढळतो.हरिसचंद्रगड परिसरातील कोथळे देवराई,तोलारखिंड,तसेच अंबित ,पाचनई,कुमशेत येथील वनांमध्ये शेकरूंचे अस्तित्व मोठया प्रमाणात आहे. पावसाळ्याच्या तोंडावर शेकरू झाडावर नवीन घरटी बंधतात.त्या मुळे मे महिन्याच्या अखेरीस तसेच जून च्या पहिल्या आठवड्यात शेकरूंची गणना करतात.झाडावर प्रत्यक्ष दिसलेले शेकरू तसेच त्यांची नवी व जुनी घरटी यांची मोजदाद केली जाते.
कळसुबाई हरिसचंद्रगड अभयारण्यात 30 मे ते 3 जून या कालावधीत भंडारदरा व राजूर वन्यजीव वनपरिक्षेत्रात ही गणना करण्यात आली.
हरिसचंद्रगड परिसरातील कोथळे,अंबित,पाचनई परिसरात 47 शेकरू दिसून आले.या शिवाय झाडांवर शेकरूंची नव्याने बांधलेली 177 तर जुनी 135 घरटी आढळून आली.शिवाय 42 घरटी सोडून दिलेली दिसली.आबा,हिरडा,लोध,उंबर,करप, करंबु,जांभूळ,आवळा,येहळा आदी झडांवर शेकरू तसेच त्यांच्या घरट्याचे अस्तित्व आढळले.
भंडारदरा पाणलोट क्षेत्रातील कोळटेंभे व रतनवाडी परिसरातील जँ जँगलातही 11 शेकरू प्रत्यक्ष दिसले.तसेच वापरात असलेली 19 घरटी दिसून आली.
 प्रत्यक्षात 58 शेकरू दिसले असले तरी नव्याने बंधलेली घरटी पहाता त्यांची संख्या 70 ते 75 असावी असा अंदाज आहे.
गतवर्षी अभयारण्यात 97 शेकरू दिसले होते. तसेच त्यांची 396 घरटी दिसून आली होती.गतवर्षी त्या आधीच्या वर्षाच्या तुलनेत शेकरूंच्या संख्येत दीड पट वाढ दिसून आली होती.या वर्षी मात्र त्यांच्या संख्येत घट झाली आहे.
शेकरू हा राज्य प्राणी असून त्याचे लाल डोळे तसेच त्याला झुपकेदार शेपटी असते. राज्यात काही ठिकाणच्या जगलातच आढळत असलेल्या या प्राण्यांच्या जतन संवर्धनासाठी विशेष प्रयत्न करण्याची गरज व्यक्त केली जात आहे.

Tuesday, June 21, 2022

९२ शेकरू हरिश्चंद्र गड कलसू बाई अभयारण्यात

अकोले, ता .२१:

 हरिश्चंद्रगड अभयारण्यातील भंडारदरा वन्यजीव व राजूर वन्यजीव वनपरिक्षेत्रात  सुनिल लिमये साहेब अप्पर प्रधान मुख्य वनसंरक्षक (वन्यजीव)  वनसंस्थळ पश्चिम मुंबई मा.  अनिल अंजनकर वन्यजीव नाशिक  गणेश रणदिवे सा. वनसंरक्षक यांच्या मार्गदर्शनाखाली राजुर वन्यजीव वनपरिक्षेत्रात दिनांक ३०/०५/२०२२ ते ३/०६/२०२२ पर्यंत महाराष्ट्राचा राज्य प्राणी शेकरु या वन्य प्राण्यांची प्रगणना करण्यात आली प्रगणनेसाठी संरक्षण मजुर, वनरक्षक वनपाल यांनी शेकरु चे घरटे (जुने, नवे) प्रत्यक्ष दिसलेले

 

शेकरु  धानुसार प्रगणना करण्यात आली आहे.

 

 हरिश्चंद्रगड- अभयारण्यात गतवर्षी९७   तर २०२२ ल ७५शेकरू आढळले आहेत. यामुळे शेकरूंच्या संख्येत यंदा मागील वर्षीपेक्षा  वाढ कमी झाल्याचे नुकत्याच झालेल्या शिरगणतीनुसार स्पष्ट झाले आहे. वन्यजीव विभागाच्या माहितीनुसार या अभयारण्यात आतापर्यंत शेकरूंची ३५८  घरटी आढळली आहेत; मात्र, त्यांची संख्या ७५  असून  कोथळे नवीन २२,विहीर २० , लव्हाळी कोतुळ २६ ,पाचनई९ , कुमशेत ३  शेकरू आहेत  ही संख्या घटली   आहे.

 

पावसाळा सुरू होण्यापूर्वी शेकरू नवीन घरटी बनवितात. या मुळे शेकरूंची गणना मे मध्ये केली जाते. पहिल्या टप्प्यात शेकरूंची संख्या प्राप्त झाली असून हे सर्वेक्षण मे चा शेवट व जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत सुरू असते. त्यामुळे अंतिम आकडा हा ७५ आहे, असे वन विभागाचे मत आहे. ही गणना 'जीपीएस' या तंत्राद्वारे केली जाते. यंदा केलेल्या गणनेत शेकरूंचा आकडा वाढू

 

शकतो, अशी आशा स. वनसरंक्षक गणेश रणदिवे  यांनी व्यक्त केली आहे. इतरत्र त्यांचा अधिवास आहे का, याचा अभ्यास करणार असल्याचे वनक्षेत्रपाल डी. डी.पडवळ यांनी सांगितले. अकोले तालुक्यात

चौकट

तळकोकणातही शेकरूंचे दर्शन

 

वजन दोन ते अडीच किलो, लांबी अडीच ते तीन फूट असलेल्या शेकरूंची डोळे गुंजीसारखे लाल असतात. त्याला मिशा, अंगभर तपकिरी तलम कोट आणि गळ्यावर, पोटावर पिवळसर पट्टा, झुबकेदार लांब शेपूट असते शेकरू वर्षातून एकदाच डिसेंबर-जानेवारीमध्ये पिलाला जन्म देते. एक शेकरू झाडाच्या बारीक फांद्यावर सहा ते आठ घरटी तयार करते ते १५ ते २० फुटांची लांब उडी मारू शकते. विविध फळे व फुलांतील मध हे त्याचे खाद्य असते. महाराष्ट्रात भीमशंकर, कळसूबाई हरिश्चंद्रगड अभयारण्य, आजोबा डोंगररांगांमध्ये, माहुली, वासोटा, मेळघाट, ताडोबात शेकरू आढळतात. शेकरू हा अतिशय देखणा आणि झपाट्याने दुर्मिळ होणाऱ्या प्रजातीतील प्राणी आहे. सह्याद्रीच्या रांगांमध्ये दाट जंगलांत त्यांचे वास्तव्य असते. अलीकडे मात्र तळकोकणात वस्त्यालगत त्यांची संख्या वाढली आहे. दाट लाल रंगाचा, आकर्षक, शेपटी असलेल्या शेकरूंच्या जोड्या नारळाच्या बागांमधून लीलया उड्या मारताना दिसतात..

कोरोना मुळे दोन वर्षे 

शेकरूंची नोंद करण्याचे काम काही अंशी झाले असून हरिश्चंद्रगड अभयारण्यात वापरातील व वापरात नसलेली ३५८  घरटी आढळली असून एकूण ७५  शेकरू या परिसरात असून कळसूबाई

 

घाटघर परिसरात १७ शेकरू असून तेथेही ४३ घरटी आढळली आहेत. गतवर्षी प्राणी पक्षांसह अभयारण्य क्षेत्रात २८० प्राणी व ४५० पक्षी आढळल्याची माहिती वनाधिकारी पडवळ यांनी दिली. photo akl6p1,2 

 



Thursday, November 11, 2021

वाघ बारस

आदिवासीं बांधवांचे जीवन पावण करणारा दिवस म्हणजे “वाघबारस”
अकोले तालुक्याच्या अतिदुर्गम भागात मात्र वाघबारस साजरी करण्याची अनोखी परंपरा आजही आदिवासी बांधवांनी तितक्याच उत्सवाने जपली आहे. व्हिडीओ आवडला तर नक्की लाईक व सबक्राईब करायला विसरू नका.
.https://youtu.be/gpTkHFlCMUg

वाघ बारस

आदिवासीं बांधवांचे जीवन पावण करणारा दिवस म्हणजे “वाघबारस”
अकोले तालुक्याच्या अतिदुर्गम भागात मात्र वाघबारस साजरी करण्याची अनोखी परंपरा आजही आदिवासी बांधवांनी तितक्याच उत्सवाने जपली आहे. व्हिडीओ आवडला तर नक्की लाईक व सबक्राईब करायला विसरू नका.
.https://youtu.be/gpTkHFlCMUg

Tuesday, November 2, 2021

वाघ बारस

🐯🐯🐯🐯🐯🐯🐯🐯🐯

*"वाघबारस "*

आदिवासी समाजात बारशीला वाघ्या / वाघदेवाची पुजा करतात. त्यालाच वाघबारस असे म्हणतात.वाघ्या हे आदिवासी कोळी महादेव समाजाचे पुज्य दैवत आहे. प्रत्येक गावाच्या शिवारावर (हद्द) किंवा खिंडीत (दोन डोंगरामधील भाग) वाघ्याची प्रतिकात्मक स्थापना केलेली आढळून येते. गावापासून ज्या ठिकाणी जंगलाची हद्द सुरू होते अशा ठिकाणी वाघ्या असतो. या मागचे कारण म्हणजे ज्या ठिकाणाहून जंगल सुरू होते तेथूनच वाघ्याचे राज्य सुरू होते.तो जंगलाचा राजा असल्याने त्याची मनोभावे सेवा केल्यास तो जंगलातील इतर प्राण्यांपासून आपल्या जनावरांचे रक्षण करील व आपल्यावरही त्याची सदैव कृपादृष्टी राहील. अशी आदिवासी बांधवांची श्रद्धा असते. 
    
      काही ठिकाणी वाघ्याला गोड खिरीचा (गोडी वाघबारस) तर काही ठिकाणी तिखटाचा( मटणाचा किंवा बोंबलाचा) नैवेद्य (बोंली वाघबारस) वाघ्याला दाखविला जातो  आंबेगाव तालुक्यातील पिंपरगणेच्या वाघोबाला दुध-खिरीचा नैवेद्य तर वारंघुशी, खेतेवाडी, शेणित, एकलहरे येथील वाघ्याला मटणाचा नैवेद्य दाखविण्याची प्रथा आहे. गावातील गुराखी वाघबारस साजरी करताना वाघ्या समोर पाच नैवेद्य ठेवतात. त्यांच्यातीलच पाच जण वाघ्ये बनून ते पाच नैवेद्य पळवितात. त्यावेळी इतर जमलेली मुलं त्यांना मागून चिभडाने मारतात. सर्वजण वाघ्यावर रचलेली गाणी म्हणतात. जसे की....

'वाघूबा देवा-वाघूबा देवा
घोर नको लावू आमच्या जीवा
नको बाबा वाट धरू
नको गुरं-ढोरं मारू
आज हाय वाघबारस 
फेडीतो आज तुझा नवस
रागू-रूसू नको आम्हांवरी
आमची माया तुझ्यावरी
वाघूबा देवा..

 - संतोष मुठे
🌿🐾🐾🌿🐾🐾🌿🙏

Sunday, October 24, 2021

गोष्टी-जिद्दी माणसांच्या*

*📝*गोष्टी-जिद्दी माणसांच्या*
*📝*भाग -88-*
*📝*श्री.चंद्रकांत मारुती बोऱ्हाडे. जिल्हा परिषद प्राथमिक शाळा अहिरे ता. खेड. जिल्हा पुणे*
    8308677799
    8806150248     
          https://kavitatavhare.blogspot.com/2021/10/blog-post_21.html       

*अहमदनगर जिल्ह्यातील अद्भूत निसर्ग सौंदर्य लाभलेल्या अकोले तालुक्यातील कोंभाळणे गाव हे तिचे माहेर आणि सासरही.अकोले तालुक्यातील लोक अतिशय निसर्गप्रेमी,प्रचंड कलासक्त,शेतीवर भरभरून प्रेम करणारे.हे गुण लहानपणी तिच्याही अंगी होते.लोकांना येणारे विविध आजार हे रासायनिक शेती आणि हायब्रीड वानांमुळे तर येत नसावे असा विचार तिच्या मनात येतो.आणि मग सुरू होतो विषमुक्त शेती करण्याचा सर्वाना थक्क करणारा प्रवास.याला ती इतकी वाहून घेते की देशी अस्सल 52 पिकांचे 114 वाण तिच्याकडे साठवले जातात. पुढे बायफ या संस्थेच्या माध्यमातून कळसुबाई परिसर स्थानिक बियाणे संवर्धन संस्था स्थापन करून देशी बियाणांची बचत बँक स्थापन करते.ती स्त्री म्हणजे भारताची  सीड मदर,बीजमाता पदमश्री राहीबाई पोपेरे*.                             

राहीबाई यांच्या या जगावेगळ्या कामाची दखल घेऊन भारत सरकारने त्यांचा पदमश्री हा किताब देऊन सन्मान केला आहे. त्याचबरोबर त्यांना बी.बी.सी शंभर प्रभावशाली महिला, नारीशक्ती पुरस्कार ही मिळाले आहे.जगातील कोणत्याही आंतरराष्ट्रीय  बियाणे कंपनी  कडे नाहीत असे गावठी वाण राहीबाई यांच्याकडे उपलब्ध आहेत.नुसते वालाचे 20 प्रकार त्यांच्याकडे आहेत.गावठी पालेभाज्या, वेलवर्गीय भाज्या,वांगी,भेंडी,पालक,मेथी,आंबा,यारखे अनेक गावठी वाण त्यांच्या सीड बँकेत आहेत.म्हणूनच महान शास्त्रज्ञ डॉ.रघुनाथ माशेलकर यांनी त्यांना दिलेली 'सीड मदर' ही उपाधी सार्थ ठरते.त्यांच्या शेजारील बागेत शेकडो झाडे लावून त्यांची नावेही सहज सांगणाऱ्या राहीबाई यांचे कोणतेही औपचारिक शिक्षण नाही.पण त्या शिक्षित माणसाला ही आपल्या अफाट ज्ञानाने विचार करायला भाग पाडतात.गावठी वाणाचे संरक्षण व संवर्धन करणे यासाठीच जणूं त्यांनी आपले आयुष्य वाहून घेतले आहे.या बिया त्या मडक्यात जतन करून ठेवतात.    

   *गावरान वाण शोधणे, त्यांची लागवड करणे,त्यांच्या बिया काढणे,त्या संकलित करणे,त्या इतरांना पेरणीसाठी देणे,त्यांना प्रेरणा देऊन बियांचे संकलन करणे ही मोठी प्रक्रिया करण्यासाठी राहीबाई यांनी तीन हजार पेक्षा अधिक महिलांचा बचत गट तयार केला आहे.हे सगळे करताना  कुटुंब ,बायफ संस्था, कोंभाळणे ग्रामस्थ त्यांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभे आहेत हे सांगायला त्या विसरत नाही.सुरवातीला त्यांनी गावठी वाण जमा करण्याचे  काम सुरू केले तेव्हा फक्त त्या एकटया होत्या,पण त्या थांबल्या नाहीत.त्यांचे जीवन आपल्याला हेच सांगत रहाते सगळे शिक्षण पुस्तकात मिळत नाही,काही अनुभवाच्या शाळेतच शिकावे लागते.आणि त्यासाठीही  अफाट मेहनत करावी लागते.कष्ट उपसावे लागतात.मग यश पहाण्यासाठी लोकांची रांग लागते*.

Tuesday, October 19, 2021

माझी आई सौ.हेमलता मधुकरराव पिचड


माझी आई सौ.हेमलता मधुकरराव पिचड 


(आदर्श सरपंच ग्रामपंचायत कार्यालय, राजूर, ता.अकोले, जि.अहमदनगर)


माझ्या आईला प.पू.स्वामी गगणगिरी महाराज यांचे आशिर्वाद मिळाले, त्या अध्यात्मिक संस्काराचा ठसा माझ्या बालमनावर उमटला आणि त्यातूनच मी घडलो. एखाद्या शिल्पकाराने मूर्ती नव्हे तर एखादी लेणी कोरावी असे अध्यात्मिक, सामाजिक, शैक्षणिक, सर्वार्थाने जाणिवेचे संस्कार माझ्यामध्ये आईनेच साकार केले. याच शिदोरीच्या बळावर माझा सामाजिक व राजकीय प्रवास घडला. लहानपणापासूनच माझ्यावर माझ्या आईचे संस्कार असल्याने माझ्या मनात कुणाच्याही विषयीही द्वेषभावना राहिली नाही, ती नष्ट झाली, मनात दुस­यांविषयी आपुलकी, प्रेम,आस्था, जिव्हाळा तयार झाला. दुस­र्‍यांना मदत करण्याची वृत्ती व भावना माझ्या मनात बळावली.त्यामुळे मी लहानपणापासूनच माझ्या मित्रांना, नातेवाईकांना प्रेम दिले. उपेक्षितांना न्याय देण्याचे काम केले आहे. जनतेला न्याय देण्याची प्रवृत्ती, सामाजिक बांधिलकी, लोकांना न्याय देण्याची भुमिका 80 टक्के समाजकारण व 20 टक्केच राजकारण मी व माझे सर्व कुंटुब करीत आहे. प्रत्येकाला मदत करण्याची वृत्ती व सतत काम करण्याची सवय मी माझ्या आई-वडीलांकडून घेतली आहे. यातूनच माझ्यातील उपजत असणाऱ्या नेतृत्वगुणाला वाव मिळाला .समाजकारणातूनच राजकारण आदिवासी उन्नती सेवा मंडळाच्या माध्यमातून तसेच अकोले तालुका एज्युकेशन या संस्थेच्या माध्यमातून शैक्षणिक सुविधा व गरीब दिनदुबळयांचे अश्रु पुसून समाजकारण व राजकारण करावे ही भावना माझ्या मनामध्ये माझ्या आईने रुजवली. त्यामुळे तिने सांगितलेले नियमांचे मी काटेकोरपणे पालन करत आहे, म्हणून माझी आई समाधानी आहे. मी राजकारणात येण्यापूर्वी अतिशय मुत्सद्देगिरीने समाजहितासाठी माझ्या आईने मला अध्यात्मिक संस्कार व समाजकारणाचे धडे दिले आहे. त्यामुळे मी राजकारणातही त्याच पध्दतीने काम करीत आहे. घरातील प्रासंगिक दु:खद घटनेच्या वेळी आईने मला धिरोदत्त मार्गदर्शन केले. माझे लहान बंधू कै.जितेंद्र पिचड यांचे दु:खद आकस्मिक निधन झाले त्यावेळी माझे धैर्य फार खचले होते, माझ्या अनुपस्थितीत माझे मोठे भाऊ हेमंत व लहान भाऊ जितेंद्र हे सामाजिक व राजकीय काम करत असत. व मला नेहमी आधार देत असत. माझे लहान बंधू जितेंद्र यांचे आकस्मिक निधन झाल्याने तो आधार अचानकपणे निघून गेल्याने मी एकटा पडलो त्यावेळी माझ्या आईने मला धीर दिला. परमेश्वरकृपेने, प.पू.स्वामी गगणगिरी महाराज यांच्या आशिर्वादाने या दु:खातून मी व माझे सर्व कुंटुब बाहेर पडलो व पुनश्च सामाजिक व राजकीय कामात पुन्हा व्यस्त झालो. त्यावेळी आईने मला सांगितले की, तुझा एक भाऊ गेला असला तरी तुझ्या कामातून, तुझ्या वागण्यातून तू अनेक भाऊ तयार कर, तू भिऊ नकोस प.पू.स्वामी गगणगिरी महाराज, श्री स्वामी समर्थ महाराज तुझ्या पाठिशी उभे आहेत असा मला माझ्या आईने धीर दिला. त्यामुळेच ख­या अर्थाने सामाजिक जीवनाचा, राजकारणाचा माझा प्रवास सुरु झाला. माझ्या आईचे माझ्या दोन्ही भावांवर व माझ्यावर प्रचंड प्रेम होते व आहे. माझ्या लहान भावाच्या दु:खद निधनामुळे माझ्या आईच्या मनावर देखील फार परिणाम झाला होता, तिला अतिव दु:ख झाले होते त्या दु:खातूनही आईने आपले दु:ख बाजूला सारुन मला धीर देण्याचे काम केले. तिच्या या आधारामुळेच मी आज राजकारणात व समाजकारणात मार्गक्रमन करत आहे. भावाच्या दुखात असताना अनेकांनी मला धीर दिला असला तरी आईचा आधार हा लाखमोलाचा ठरला आहे. 


राज्यात मी राजकीय काम करीत असताना माझा 2019 ला भारतीय जनता पार्टीमध्ये जाहिर प्रवेश झाला व थोडया दिवसात महाराष्ट्र विधानसभेच्या अकोले विधानसभा मतदारसंघातून मी भारतीय जनता पार्टीतर्फे निवडणूक लढवली. परंतु त्यात माझा पराभव झाला. त्यामुळे मी अक्षरश: खचून गेलो होतो. मी राजकारणातून निवृत्ती घ्यावी की काय? या मनस्थितीत होतो, हा विचार माझ्या मनात आला. मात्र हे माझ्या आईच्या लक्षात आल्याने तिने मला जवळ बोलावून घेऊन सांगितले की, लोकशाहीमध्ये हार-जीत असतेच त्यामुळे तर तिला लोकशाही म्हणतात. जनमानसावर राज्य फक्त पद असल्यानेच करता येते असे नाही. निवडणूक ही एक प्रक्रिया आहे. त्यात ज्या माणसांनी तुझ्या बाजूने कौल दिला त्या सर्वांना न्याय देण्यासाठी समाजहिताची कामे या पुढील काळात सातत्याने करावी लागतील. आपल्या कामाने जनतेमध्ये जावून आपल्या ऊणिवा दूर करण्याचे काम तू कर, तुला यश निश्चितच मिळेल त्यामुळे तू खचून जाऊ नकोस, तू जर खचला तर तुझ्याजवळ व तुझ्या सोबत असलेले कार्यकर्त्यांनी काय करायचं ? त्यांना या संकटात आधार देण्याचे काम तू केले पाहिजे, तुला मिळालेले मते हे दुर्लक्षित करण्यासारखे नाहीत. त्यामुळे त्यांचा तू विचार कर, आदर कर .आईच्या या सल्ल्याने मी पुन्हा नव्या जोमाने माझ्या कामाला सुरुवात केली.


माझ्या आईने सर्व मुलांना सारखेच प्रेम दिले. वाढदिवस व लग्नसमारंभात लहान व मोठया कौटुंबिक सदस्यांना आनंद देण्याचे काम माझ्या आईने केले आहे. घरातील सणसुद व वाढदिवस या वेळेसही सर्वांना बरोबर घेवून तिने काम केले आहे. भावा-भावांमध्ये समन्वय राखत जा, कुंटुंबातील सणसुद नातेवाईकांच्या समारंभात एकत्र राहून तिथे जाऊन त्यांच्या आनंदात आनंद मानून त्यांना धीर व आनंद देण्याचे काम मला माझ्या आईमुळे करता आले. आमच्या घरातील वाढदिवस व सणासुदीला आमचे तिन्ही चारी कुंटुंब एकत्र येत आम्ही सर्व कौटंुंबिक आदर्श जोपासला आहे. 


सामाजाचा पैसा काटसरीने वापरायचा असतो, एक-एक पैसा जमा करायचा असतो, त्यात काटकसर करुन आपल्या कामाचे कसब दाखवायचे असते. यातूनच मी चांगला धडा घेवून बंद पडायच्या स्थितीत असलेला अमृतसागर दूध संघ या संघाचा मी चेअरमन झालो. हा दूध संघ अल्पवधीतच मी चांगल्या नावारुपाला आणला. आज 8 कोटी पेक्षा जास्त हा संघ मी नफ्यामध्ये आणला आहे. याचे कारण काटकसरीने कसे काम करायचे ही शिकवण मला माझ्या आईने दिली. मला कसलेही व्यसन नाही, काटकसर, चांगल्या पध्दतीची वागणी, वायफळ खर्च करायचे नसतो या सर्व गोष्टीतून मी चांगले शिकलो व माझ्या आई-वडीलांची प्रत्येक शिकवण मला कामी आली. अशाप्रकारे सर्व सहकारी संस्थामध्ये व शैक्षणिक संस्थामध्ये मी चांगले काम करणार आहे. आईने मायाममता तर दिलीच पंरतु सामाजिक जीवनात कसे जगायचे, वागायचे, काटकसर कशी करायची, गरीबांना न्याय देण्याचे काम कसे करायचे ही सगळी भुमिका आईने पार पाडली आहे. वडील राजकारणात काम करत असायचे त्यांना पुरेसा कुंटुंबासाठी वेळ देता येत नव्हता. परंतु आईने ती दोन्ही भुमिका पार पाडली, आम्हा सर्व मुलांना संस्कार दिले आमच्या सुखदुखात, आमच्या पालनपोषणात, आमच्या शैक्षणिक जीवनात तिने चांगली भुमिका पार पाडली आहे. आमचे चार कुंटुब आहेत, त्यांचे हायकमांड माझे आई-वडील आहेत. आईच्या अस्तित्वामुळे आम्ही सर्व एकत्र राहतो, समाज व्यवसनापासून दूर कसा राहिल ही आईची शिकवण आहे. निरव्यसनी समाज ही आईची भुमिका, आईचा शब्द हा प्रमाण मानला जातो, चारही कुंटुंबात देवभक्ती वाढविणे, निरव्यवनी राहणे हे धडे आईकडून आम्हा सर्वांना मिळाले आहे. माझे व भावाचे शिक्षण  भोसला मिलिट्री स्कुल नाशिक येथे झाले आहे. लहान पणापासूनच कष्ट, साहेबांच्या पाठिमागे भक्कमपणे उभा राहिलो, लहानपणापासूनच अगदी 10 वी मध्ये असल्यापासूनच शेतावर जाणे, साहेबांनी सांगितलेले काम व्यवस्थितपणे करणे. बालपणापासून ते शिक्षण, सामाजिक काम, राजकारणात काम करणाताना अनेक संकटे आले, अनेक प्रश्न उभे राहिले, त्यातूनही मार्गक्रमन करीत आजवर इथेपर्यंतचा प्रवास चालू राहिला यातून मला अनेक चांगले मित्र व कार्यकर्ते मिळाले आहेत. संस्कार

माझी आई ही माझ्यासाठी सर्व काही आहे आणि माझ्यासाठी देव सुद्धा आहे. माझ्या आईने लहानपणापासून मला चांगले संस्कार देऊन मला घडवले आहे. जर मला काही लागलं तर ओठावर येणार पहिला शब्द म्हणजेच – आई.

तसेच संकटाच्या वेळी साथ देणारी आणि दुःख सोसून सुखात ठेवणारी आई असते. माझी आई हि माझ्या जीवनाचा एक अविभाज्य भाग आहे. कारण ती आपल्या सोबत राहून किती जबाबदारी पार पडत असते.

माझी आई जर का आजारी पडली तर आम्हा सर्वाना संपूर्ण घर आजारी पडल्यासारखं वाटतं. तेव्हा असं वाटतच नाही कि, हे आपलं घर आहे. माझी आई नेहमी जी कामे करते ती कामे इतर कोणालाही करून संपत नाही

आई मायेचा सागर

आई हि मायेचा सागर आहे. या विषयावर अनेकांनी काव्ये आणि निबंध लिहिले आहेत. रामायणात प्रभू श्रीरामचंद्रांनी सांगितले होते की" जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी " स्वर्णमयी लंकेपेक्षा आणि स्वर्गापेक्षा आपली अयोध्या या जन्म भूमीला सर्वश्रेष्ठ मानले आहे.हे सांगताना त्यांनी आपल्या जन्मभूमीची बरोबरी आईशी केली आहे.


 मराठीमध्ये प्रसिद्ध कवी यशवंत यांनी आपल्या कवितेमध्ये स्वामी तिन्ही जगाचा, आईविना भिकारी हि ओळ लिहून आईची महानता वर्णविली आहे.


आईच्या समाजकारणाची दिशा अतिशय योग्य असल्याने तिने दिलेल्या सामाजिक आदेशाची अंमलबजावणी डोळे झाकून जरी केली तरी ते नेहमी समाजहिताचे ठरले. आदर्श सरपंच असताना आईने वसुंधरा पुरस्कार मिळवताना केलेले काम हे फक्त मानवजातीच्या कल्याणाचे आहे. राजूरच्या चौतर्फा लावलेली झाडे उद्या निश्चित वनराईचे स्वरूप प्राप्त करतील नेहमीच समाजहित व मानवजातीचे कल्याण हा सामायिक हेतू ठेवून समाजकारण व राजकारण करण्याचे धडे तिने मला दिले. निश्चितच तिच्या तत्त्वांनी केलेला प्रवास हा मला फलदायी ठरेल यात कुठलीही शंका नाही.

  🍂 ' गावच्या विकासात्मक राजकारणाची बाब सोडल्यास आईने कधीही तालुका , जिल्हा अथवा राज्याच्या राजकीय घडामोडीं संदर्भात मतप्रदर्शन केले नाही . मोठ्या पदांकरिता हस्तक्षेप केला नाही . 


  🍂   व्यसनमुक्ती , वृक्षसंवर्धन - वनक्षेत्र वाढीस लागावे यासाठीची तळमळ , ग्रामस्वच्छता मोहीम याबाबत मात्र आईने गावच्या विकासकामांसाठी फार मोलाची कामगिरी करुन वेळ दिला आहे . 

   


    🍂 घरातील माणसांसाठी ती कायमच प्राधान्यक्रमाने  सर्वप्रथम मोलाचा भावनिक आधार राहिली आहे . शक्यतो सामंजस्याने - सौजन्यशील भावनेतून कोणतीही समस्या सोडविण्यावर आईचा कटाक्ष असतो . 

   


    🍂 संस्कार हे सहजगत्या रुजविण्याचा आईंचा प्रयत्न असतो . कोणताही जाणीवपूर्वक घटनाक्रम दिखाऊपणातून नसतो किंवा मग अहंकार देखील नसतो की आपण संस्कार जोपासतो आहोत असा ! 

  


   🍂  साधेपणा - निगर्वी स्वभाव , प्रयत्नवादी भूमिका , अंत:करणातील तळमळ , जपलेली जिव्हाळ्याची नाती हे सद्गुण आईचे बलस्थान आहेत .. 

शब्दांकन - मा.आ.वैभवराव मधुकरराव पिचड

   @@@@


आपला अकोले तालुका... ना काँग्रेसचा ना भाजपाचा .... बाले किल्ला...? ... हा तर खरे कम्युनिस्ट..

 ... आपला अकोले तालुका...    ना काँग्रेसचा ना भाजपाचा        .... बाले किल्ला...? ...  हा तर खरे कम्युनिस्ट.. ..पक्षाचा बाले किल्ला होता..! ...